Je bent hier:
  1. Home
  2. Blogs
  3. Onvoorwaardelijk in het kwadraat

Jackets Duvetica Duvetica amp; Coats Down Coats ZqqzIrS



De hele week al loop ik met dat liedje in mijn hoofd:‘De Mooiste Club Lalalalalalalalaaaaaaaa’. Veel reden tot zingen hebben we natuurlijk niet gehad tot dusver dit seizoen. We lijden wat af met z’n allen. Soms geloven we onze eigen ogen niet als we de ranglijst zien, of de scoreborden in de diverse Jupiler League stadions.

In tijden van oorlog leer je je vrienden kennen, zeggen ze. Die valt zo door te vertalen: In tijden van sportieve malaise leer je je supporters kennen. Ik wist dat we een bijzondere achterban hadden. Daar staan we landelijk om bekend. Fanatiek, loyaal, oprecht en niet kapot te krijgen. Maar dat we zo’n bijzonder publiek hadden, dat had denk ik niemand ooit vermoed. We zijn ook nog nooit zo op de proef gesteld…

Mokkend thuis

Met grote ogen kijk ik regelmatig naar onze supporters. Het hele seizoen eigenlijk al. De eerste echte rillingen liepen over mijn rug toen we in een leeg stadion tegen Helmond Sport speelden. We hadden net twee serieuze tegenslagen achter de rug (FC Dordrecht thuis, Jong Ajax uit) en er mocht op deze gure oktoberavondgeen toeschouwer het stadion in. Bij menig andere club zou hooguit wat protest zijn voor de poort, en zou de rest van het legioen zich mokkend thuis bij de radio of televisienestelen. Zo niet bij De Graafschap.

Honderden supporters hadden zich verzameld op de Vijverlaan, pal achter de Groenendaal tribune. Alleen dat al was reden voor rillingen. Via de radio volgden ze de wedstrijd. Het was een graad of 10 en regenachtig. Geen weer om eens lekker met z’n allen op een stil en donker weggetje te gaan staan zingen. Maar hé, dit is Doetinchem. Honderden fans zongen onze jongens binnen in dat kille lege stadion toe, alsof hun leven er van af hing. Het was op het veld luid en duidelijk te horen. Maar het hielp helaas niet.

Goed gesprek

Het werd al snel 0-1 en 0-2. Ontluisterend. Maar de mannen en vrouwen achter Groenendaal leken daar maling aan te hebben. Die bleven zingen. Schreeuwen. Aanmoedigen. Na de wedstrijd, die troosteloos met 2-4 werd verloren, liepen Jan Vreman en zijn mannen via de uitgang in de hoek naar de supporters toe. Eerlijk gezegd hield ik mijn hart vast. Maar wat volgde was een kort maar goed gesprek, en opnieuw luide toejuichingen en gezang. Dat is dus onvoorwaardelijke steun, dacht ik nog.

Maar de steun bleek nog veel onvoorwaardelijker. Er volgden nog veel meer sportieve tegenslagen. We zakten verder en verder weg op de ranglijst. Teleurstelling op teleurstelling. Geen uitwedstrijd wonnen we. Maar telkens zag ik ze weer komen op vrijdagmiddag. Soms zelfs op maandagmiddag. Blauw-witte sjaals, shirts en vlaggen. De bus in, of samen met de auto richting stadions in Eindhoven, Venlo, Emmen. Altijd weer positief en optimistisch. Zingend, dansend, springend en vlaggend. Ongelooflijk.

Incasseringsvermogen

Hoeveel incasseringsvermogen kan een mens bezitten? Hoeveel clubliefde moet dit wel zijn? Hoeveel tomeloze passie, energie en doorzettingsvermogen? Achttiende staan en nog altijd openlijk trots op blauw met wit. Trots op De Graafschap. Steun voor de club, ongeacht wat de buitenwereld ook zegt en wat de resultaten ook zijn. Het woord onvoorwaardelijk kreeg de afgelopen maanden een compleet nieuwe dimensie.

Hoogtepunt is wat mij betreft de wedstrijd van afgelopen vrijdag tegen Telstar. Opnieuw lukte het niet op het veld. We gingen met 0-1 de rust in. Persoonlijk wilde ik die 15 minuten liever even niemand spreken of zien. Ik was er doodziek van. Alweer. En ik had nog een warme Business Club, bitterballen en chardonnay om me mee te troosten. De supporters hadden een nat en winderig Spinnekopplein of horecapunt waar ze in de rij moesten voor een koude klets bier. Ik was benieuwd hoe zij terug de tribune op zouden komen na rust.

Foto

Versace Bikinis Swimwear Versace Swimwear qCTRBMijn verwachtingen werden weer overtroffen toen ik naar de tribunes keek, de Spinnekop en Vak 22 voorop. Alsof we op ramkoers lagen voor het kampioenschap. Alsof we helemaal niet troosteloos op 0-1 stonden tegen tamelijk anonieme voetballers uit Velsen-Zuid. Een zee van lawaai, vlaggen en gezang. Onvoorstelbaar dat dit bestaat. Ik heb er gewoon even een foto van gemaakt, in de 64e minuut. Omdat ik mijn eigen ogen niet meer geloofde.

Achttiende staan en bijna 9.000 supporters aan boord hebben. Zingend, hossend, aanmoedigend. Bij elke andere club zou allang gefloten en gejoeld worden, met witte zakdoekjes gezwaaid, gescholden of gewoon collectief thuisgebleven. Bij ons niet. Nog steeds niet. Ik wist het deze vrijdagavond vierhonderd procent zeker. Dit kan nergens anders. Nooit en te nimmer. Dit is De Graafschap, en dit kan alleen hier.

Juichen

Acht minuten later kwam dan eindelijk de beloning. De penalty van Piotr. Weer 10 minuten later. Weer Piotr. Ik rolde van pure blijdschap bijna het veld op. Ik was blij voor mezelf, blij voor Henk, de staf, de collega’s en de spelers. Maar vooral blij voor onze supporters. God wat hadden die dit verdiend. En wat hoop ik, voor die supporters, dat we nu eindelijk eens wat meer kunnen gaan juichen.

Het seizoen is nog niet verloren. Ook al gaan we misschien niet meer voor de prijzen, we hebben nog ruimschoots gelegenheid het goede gevoel te heroveren op het noodlot. Samen d’ran om de jongens door deze gigantische dip heen te helpen. Zo heb je niet alleen een twaalfde man maar ook een dertiende en een veertiende. Met z’n veertienen moet het toch lukken om de vorm, het succes terug te brengen bij De Graafschap. En wie weet is er dan nog zelfs een wonder mogelijk op De Vijverberg.

Superboerenbloed

Ook al komt dat wonder er niet; wat mij betreft hebben we dit seizoen iets laten zien waar heel Nederland jaloers op mag zijn. Iets waar we ook volgend seizoen mee verder kunnen: steun onder alle, maar dan ook alle omstandigheden. Hoe beroerd en uitzichtloos soms ook. Onvoorwaardelijk in het kwadraat. Als je dat hebt als club, dan komt het goed. Supporters, en daarmee bedoel ik ook de vele sponsoren met een blauw-wit hart, de honderden vrijwilligers en collega’s, geldschieters en andere betrokkenen met Superboerenbloed, ongelooflijk veel dank voor deze steun!

Samen klimmen we er uit, samen maken we dit seizoen alsnog onvergetelijk en samen staan we ook volgend seizoen weer voor een supersfeer en ondersteuning. En hopelijk voor het gezamenlijke succes dat we hiermee zo enorm verdienen. Laat deze onwaarschijnlijke steun niet alleen onvoorwaardelijk, maar ook onverwoestbaar en oneindig zijn! Mede namens de selectie, staf en medebestuurders neem ik diep, diep mijn pet af voor het volstrekt unieke fenomeen dat ik dit seizoen op en rond de tribunes waarneem!

Martine Zuil
Directeur commercie & marketing

Blogoverzicht
Blog delen
  • Tweeten
  • shirts Tess Babe Topwear T amp;

Topwear amp; Tess Babe shirts T